int. gl (at end): "non ydolorum".

int. gl. (at beginning): "despectis ydolis per que prius iurabas" and "hos vere comites habent iusiurandum, qui si defuerint, periurium est".

gl. Et iurabis vivit Dominus: Hier. [Jerome]. In sugillationem secundum mortuorum deorum per quos iurat omnis ydolatria.

gl. reddes autem: Si iurare contigerit per creatorem iurabis; non per creaturam. Hoc enim per quod iurat, quilibet veneratur, hoc amat, hoc timet. Ideo lex precipit ut non iuretur nisi per Deum. Iudei enim per angelos et hierusalem iurantes creaturas venerabantur honore Dei...Christus vero omnino iurare prohibet, id est, ne quis qui bonum appetat iusiurandum et assiduitate iurandi labatur in periurium. Iurat enim Paulus dum Deum testem facit, non quia bonum sit iurare, sed quia necessarium, dum nisi iuretur homines sint pigro credere quod est eis utile." "Qui non iurat peiorare non non potest: sicut qui non loquitur non potest mentiri."

int. gl. (v. 34): "Sermo fidelis pro iuramento debet haberi." and "Et ita in eum Deum iuras"
gl. Ego autem dico vobis: "Docet quod nil tam vile in creaturis quod quis peierare debeat: dum a summo usque ad imum iuramentum vetat, id est, a celo usque ad capillum..".
int. gl. (v. 36): "Qui iurare prohibet loqui docet"  and "Quando necessitas non cogit"
int. gl. (v. 37): "Quin aliquando necesse iurare, et Paulus iurat licte a malo fiat".
gl. est, est: non, non: "Ideo bis dicit: ut quod ore dicis operibus probes, quod verbis negas factis non comprobes vel confirmes." "Non penitus iurare prohibuit: sed occasione periurii quod perfectius est, docuit: ond'ens quod ulterius est a malo esse. Apostolus iurat ut fidem persuadeat. Ecclesia etiam pro foedere pacis ac fidei suos iurare concedit. Sed Christus quod perfectius docuit, quod infirmitatis indulsit, quod superstitiosum: resecavit." "Veritas evangelii iuramentum non recipit: sed alterius infirmitas id cogit dum veritati non credit."
gl. A malo est: "Non quidem malum: quia et si non bonum: tamen necessarium sed a malo est, non tuo sed illius a quo cogeris iurare, id est, ab infirmitate illius que malum est."

gl. Ante omnia fratres mei: Nolite iurare: "Quia letiferum lingue virus ad integrum in suis auditoribus exhaurire desiderat qui detrahere alterutrum vetuit, qui iudicare primum  interdixit, qui in adversitantibus gemiscere prohibuit, que sunt apta peccata. Addit etiam quod quibusdam leve videtur ut iurandi consuetudinem tollat, quoniam omne ociosum verbum quod locuti fuerint homines: reddunt rationem de eo in die iudicii."
gl. neque aliud quodcunque iuramentum: "Ideo a iurationis culpa compesco, ne frequenter iurando vera aliquando etiam in periurium incidatis. Sed eo longius a periurio stetis, quia nec vere iurare velitis, nisi necessitas cogit. Sed et ille sub iudicium reatus decidit: qui etsi nunquam peierat, crebrius tamen que opus est verum deierat. Sicut dederat contristato, sic dat et infirmanti consilium: qui aliter se a murmurationis stulticia tueatur, iuxtaque modum vulneris, modum ponit medellae. Tristatus pro se oret. Infirmatus corpore vel fide, quia maiorem sustinet plagam, plurimum se adiutorio, et hoc senio curare meminerit."

gl. v. 13, Abrahae namque: "Tria dicit, quod promissio facta, et per iuramentum firmata, et in Abraam iam impleta."
int. gl. v. 15: "Ideo iuravit Deus, quia homines iurant, ideo per se cum maiorem non habuerit, quia homines per maiorem iurant."
int. gl. v. 16 inc: "Quia per Deum qui solus verax ex se."
int. gl. v. 16 fin: "Quia sicut inter homines abundanter per promissionem, sed abundantius per iuramentum".
gl. v. 17, In quo abundantius etc.: "Quasi Si autem homini qui mendax est per iuramentum creditur quato magis deo credendum est, qui mentiri non potest.
int. gl. v. 17 (ad fin.): "Condescendens hominum consuetudini, ut certos faceret" and "Promissionem et iuramentum".